Fiat Chrysler işçileri UAW sendikası destekli anlaşmayı yenilgiye uğratıyor

Fiat Chrysler işçileri, bu otomotiv üreticisinin birkaç en büyük üretim tesisini de kapsayan ABD’deki fabrikalarının çoğunda Birleşik Otomotiv İşçileri sendikası (UAW) tarafından kabul ettirilmeye çalışılan dört yıllık bir toplu sözleşmeyi reddettiler. UAW, her ne kadar önümüzdeki birkaç gün boyunca kalan yerlerdeki oyları manipüle edebilmek için elinden gelen her şeyi yapıyorsa da, Fiat Chrysler işçilerinin üçte ikisinin şimdiden oy kullanmasıyla birlikte, ses getiren bir yenilgiye doğru gidiyor gibi görünüyor.
Sendikanın anlaşmayı geçirme girişimlerine inen en son darbe, UAW’nin 7. Şubesi’nin, Pazar günü, şirketin Detroit’teki en büyük fabrikası olan Jefferson North Montaj Tesisi’nde, üretim işçilerinin yüzde 66’sının ve vasıflı işçilerin yüzde 77’sinin “hayır” oyu verdiğini resmi olarak duyurması oldu. Bunun bir reddetme dalgasını teşvik edeceğinden korkan UAW International, şubeye, Cuma günkü oylama sonuçlarının açıklanmasını geciktirme talimatı vermişti.
Bununla birlikte, otomotiv şirketlerinin sözcüsü Detroit Free Press, Jefferson’daki oylamanın tüm sonuçları açıklandıktan sonra, Pazar gecesi, “yenilginin çapı büyüyor” diye yakındı. Geçtiğimiz Cuma günü, şirketin Indiana Kokomo’da bulunan, yaklaşık 5.000 kişinin çalıştığı şanzıman tesislerinde, üretim işçilerinin yüzde 77’si ve vasıflı işçilerin yüzde 65’i anlaşma aleyhine oy kullanmıştı. Anlaşma, Detroit banliyösündeki Trenton Engine’de, Perrysburg, Ohio’daki Toledo Machining Tesisi’nde, Detroit dışındaki Sterling Stamping’de, Mopar’ın [Fiat Chrysler’in parça, servis ve müşteri hizmetleri bölümü –çev.] Michigan Centerline’daki birimlerinde ve Los Angeles’taki, Atlanta’daki ve Colorado Aurora’daki parça depolarında kesin bir şekilde yenilgiye uğratıldı.
İşçiler, “hayır” oyu verirken, hepsi bu satış sözleşmesini işçiler için bir ilerleme olarak yutturmaya çalışan UAW sendikası, şirketler ve onların kontrolündeki medya tarafından sürdürülen kampanyaya meydan okuyorlar. İşçilerin aldığı tutum, işçi sınıfı içindeki, UAW ve diğer şirket yanlısı sendikalar tarafından uzun süredir bastırılmış olan derin muhalefetin bir ifadesidir. 
Fiat Chrysler Automobiles (FCA) işçileri, yalnızca otomotiv işçileri adına değil ama şirket karları, CEO maaşları ve borsalar sözde ekonomik toparlanma sırasında rekorlar kırarken bile, Büyük Bunalım’dan beri en uzun ücret durgunluğu dönemine katlanan, Amerika Birleşik Devletleri’ndeki on milyonlarca işçi adına konuşuyorlar.
Otomotiv işçileri, UAW tarafından desteklenen bir ulusal toplu sözleşmeyi, daha önce yalnızca bir kez yenilgiye uğratmıştı. 2009’da, Ford işçileri, UAW’nin, Obama’nın otomotiv sanayisinin ücret kesintisi yoluyla yeniden yapılandırılması sırasında General Motors (GM) ve Chrysler işçilerine dayattığı aynı şartları uygulama çabalarını reddetmişlerdi. 2011’de, FCA’daki vasıflı işçiler anlaşma aleyhine oy kullanmış; UAW, sözleşmeyi, ancak kendi yönetmeliklerini hiçe sayarak kabul ettirmişti.
FCA’nın 37.000 işçisinin çoğunluğunun anlaşmanın geçmesini kabul etmek zorunda kalacağı senaryosu, giderek artan bir şekilde olasılık dışıdır. Bununla birlikte, Toledo Jeep Montaj Tesisi’nden işçilerin Pazar günkü bir toplantısı öncesinde, UAW Başkan Yardımcısı Norwood Jewell, Detroit News’e, hala anlaşmanın geçmesi için “matematiksel” bir şans olduğunu söyledi ki bu, UAW’nin hala çeşitli hilelere sahip olduğu yönünde uğursuz bir iddiadır.
Otomotiv işçilerine yönelik küçümsemesini dışa vuran Jewell, “Benim işim, şu anda, durumu açıklamak, onların tüm sorularına yanıt vermek ve bazılarının [duygularını, düşüncelerini] dışa vurmasına izin vermektir.” dedi.
Zaten anlaşmaya karşı oy vermeye ikna olmuş olan ve sendika yöneticilerinin laf salatasını ve yalanlarını daha fazla dinlemek istemeyen Jeep işçilerinin büyük çoğunluğu, Pazar günkü toplantıyı boykot etti. Jewell’i öfkeli bir soru yağmuruna tutan yüzlerce işçi, satışın baş mimarına tatsız bir karşılama gösterdi.
Jewell, işçilerin, toplu sözleşmenin karmaşıklıklarını anlamadığını iddia etti. O, işçilerin, anlaşmaya karşı sosyal medya tarafından önyargılı kılınmış olduklarını söyledi. Bu, [Dünya Sosyalist Web Sitesi’nin] işçiler arasında geniş bir izleyici kitlesi kazanan WSWS Otomotiv İşçileri Bülteni’ne yönelik dolaylı bir göndermeydi.
Bununla birlikte, işçiler, toplu sözleşmenin ne yapacağını kusursuz bir biçimde anlamıştır. Eski, birinci kademe işçiler, enflasyon oranının altında, yıllık ortalama yüzde 1,5 zam alacaklar. Bu işçiler, reel ücretlerde yüzde 22’lik bir düşüşle sonuçlanacak şekilde, on yılı aşkın süredir herhangi bir zam almamış durumdalar. 2022 yılına kadar 25,35 dolarlık yeni bir kalıcı taban ücrete ulaşma yönündeki belirsiz sözlerle 17.000 FCA işçisini standartların altında ücretlere ve yan ödemelere mahkum eden nefret edilen iki kademe sistemi, UAW sendikası tarafından, ilk kez 2007 yılında kabul edilmişti. Mopar ve aks operatörlerine daha da düşük bir ücret tavanı uygulanacak.
Jewell, UAW’nin, 2011’de vermiş olduğu, ikinci kademe işçilerin oranına ilişkin yüzde 25’lik üst sınırı yeniden uygulama sözünü açıkça yok saymasını savunmaya çalıştı. O, geçtiğimiz Cuma günü, Kokomo işçilerine, “Onların size ne anlattıklarını sormadan geçemeyeceğim” dedi ve 2011 sözleşmesinin “önemli noktalar”ında yer alan üst sınırı yeniden uygulama sözünün bir “yazım hatası” olduğunu iddia etti. 
UAW, bu talepten, sadece, 7.000 ikinci kademe işçisinin saat ücretinde 10 dolarlık bir artışla birinci kademeye geçecek olması yüzünden vazgeçmişti. Şirket ve UAW bunun yerine, sözleşmede yer alan, çalışma temposunun sert bir şekilde arttırılması ve işten çıkarmaları kolaylaştıracak bir devamsızlık politikası ile erken emeklilik paketlerinin bir birleşimi yoluyla, sektörü yüksek ücretli otomotiv işçilerinden temizlemek ve yeni, kalıcı bir düşük ücret skalası oluşturmak istiyor.
Bu, Cumartesi günü, sektörün web sitesi Automotive News tarafından açıkça ifade edildi: “Birkaç yıl içinde, tıpkı talep ettikleri gibi, Detroit 3’teki UAW üyeleri için tek bir maaş kademesi olacak.”
“Ancak bu, onların istediği şey olmayacak. Eğer sendikanın Fiat Chrysler ile geçici sözleşmesi bir gösterge ise, varlığını sürdüren kademe alttaki olacak: Zengin, geleneksel işler, ücretlerde ve yan ödemelerde bugün en fazla ödenenlerden daha az kazanan bir otomotiv işçileri sınıfıyla yer değiştirerek, ortadan kalkacak.”
Buna karşılık, sağlık yardımları fonunun kontrolü, ayrıntıları sözleşmede yer bile almayan bir sözde “kooperatif”in genişletilmesi yoluyla UAW’ye veriliyor. “Kooperatif”, 60 milyar dolarlık emekli sağlık yardımları Gönüllü İşçi Yardımlaşma Birliği’ni [Voluntary Employee Beneficiary Association (VEBA)] örnek alacak. Bu rüşvet fonunun genişletilmesi, UAW yöneticilerine ve onların Wall Street danışmanlarına, Obama yönetiminin sağlık hizmetlerinin maliyetini işçilere yükleme hedefiyle uyumlu olarak, sosyal yardımları kesmek ve sağlık ödemelerini, kesintileri ve diğer cepten harcamaları arttırmak için ek bir teşvik sağlayacak.
Eğer bu noktada bir “evet” oyu ilan edilirse, bu yalnızca, UAW’nin kapsamlı sahtekarlığı sayesinde olabilir. Toplu sözleşmenin kuvvetle muhtemel yenilgisi otomotiv sanayisi genelindeki işçilere ilham vermiş durumda ve GM ve Ford işçileri, şirkete ve sendikaya karşı koydukları için kardeşlerini övüyorlar. Bununla birlikte, UAW’nin şimdi geriye dönüş yapacağına ve daha iyi bir teklif isteyeceğine inanmak, ölümcül bir hata olacaktır.
İşçilerin direnişi eliyle sarsılmalarına rağmen, hiç kuşku yok ki, sendika ve şirket yöneticileri, Obama yönetimden yetkililerle birlikte, şimdiden, muhalefeti zayıflatmak, işçileri bölmek ve şirket-mali sektör seçkinlerinin emirlerini dayatmak için bir strateji hazırlıyorlar. Bu, büyük ihtimalle, işçilere boyun eğdirmek üzere şantaj yapmak için fabrika kapatma ve kitlesel işten çıkarma tehditlerini içerecektir.
UAW, toplu sözleşmeyi süresiz uzatma yoluyla durumu sürüncemede bırakabilir. Detroit Free Press’in belirttiği gibi, “[FCA’nın] CEO’su Sergio Marchionne, oturup daha da pahalı bir toplu sözleşme üzerinde tartışmak için neden telaş etsin ki? Marchionne, yaygın biçimde, baskıyı nasıl koz olarak kullanacağını bilen kurnaz bir görüşmeci olarak kabul edilir.”
Eğer mevcut toplu sözleşme uzatılırsa, UAW, Michigan ve Indiana’daki “çalışma hakkı” yasalarının hükümleri mevcut toplu sözleşme süresi sona erene kadar devreye girmeyeceği için, bu eyaletlerdeki işçilerden aidat toplamaya da devam edecek.
UAW, 2007’de yapmış olduğu gibi, basıncı azaltmak, işçilerin mücadele kapasitesini zayıflatmak ve ikinci bir satışı dayatmak amacıyla, sahte bir grev çağrısı bile yapabilir. Medya, daha şimdiden, UAW’nin baskı uygulaması durumunda daha iyi bir toplu sözleşmeyle geri döneceği yanılsamalarını teşvik eden çeşitli resmi muhaliflerin yorumlarını aktarıyor. 
İşçiler, bu tür iddiaları reddetmelidir. UAW sendikası tabana karşı sorumlu bir işçi örgütü değil; çıkarları işçi sınıfınınkilere bütünüyle karşıt olan milyarlarca dolarlık bir şirkettir.
“Hayır” oyunda ifade edilen duyarlılığın, bağımsız örgütsel bir biçim alması gerekmektedir. WSWS, otomotiv işçilerinin, demokratik olarak seçilmiş, tabandaki işçiler tarafından kontrol edilen ve UAW şirket sendikasının diktatörce kontrolünden arınmış, bağımsız örgütlenmelerinin kurulması çağrısı yapıyor.
Görüşmelerin ve bir bütün olarak mücadelenin yürütülmesinin, UAW’nin ellerinden çekip alınması gerekiyor. Taban komiteleri, gizli görüşmelere son verilmesini ve şirket ve UAW tarafından yapılan tekliflerin ve karşı tekliflerin tam olarak açıklanmasını talep etmelidir.
Bu tür taban komiteleri, Fiat Chrysler işçileri ile GM ve Ford işçilerinin ortak mücadeleyi hazırlamak için birleşmesinin, işçileri Amerika Birleşik Devletleri genelinde ve uluslararası ölçekte harekete geçirmenin zeminini oluşturacaktır. 
28 Eylül 2015